Deelgebied Mantingerzand

Mantingerzand

Het Mantingerzand is een Natura 2000-gebied tussen de Hullenraai en Nieuw-Balinge, onder Mantinge. Het gebied is begroeid met vochtige en droge heide, bloemrijk grasland en jeneverbesbosjes. Op de hoger gelegen delen vind je naald- en loofbos. Daarnaast zijn er in het Mantingerzand veel veentjes en vennetjes te vinden.

Oude basis voor waardevolle natuur

De basis voor deze variatie in het gebied gaat terug naar de IJstijd. In die periode zorgde het landijs voor glooiingen, slenken, pingoruïnes en dichte lagen van zand/grind (keileem) in de ondergrond. De afwisseling tussen droge en natte zandgronden met hier en daar veen is heel geschikt om waardevolle natuur te ontwikkelen.

Van vroeger naar nu

Vroeger (omstreeks 1900) was het Mantingerzand een uitgestrekt heidesysteem. Vochtige en droge heiden, heischrale graslanden, stuifzanden en vennen wisselden elkaar af. Grote delen van dit systeem zijn door ontginning en ruilverkaveling in de loop van de tijd verdwenen. Toch bezit het Mantingerzand nog steeds een groot deel van deze natuurtypen, mede door natuurherstel in de jaren ’90 van de vorige eeuw.

Natuurgebied herstellen en uitbreiden

Sinds de jaren ’90 is Natuurmonumenten bezig het Mantingerzand te herstellen. Voormalige landbouwgronden zijn ingericht om overgebleven heidegebieden te verbinden tot één groot natuurgebied. Nu moeten we ervoor zorgen dat deze natuur verder kan herstellen en dat hiervoor geen barrières bestaan. We nemen maatregelen om de waterhuishouding aan de rand van het gebied te verbeteren en daarmee water langer vast te houden in het natuurgebied.

Doel is om de huidige landschappelijke kenmerken behouden, maar de natuur en waterhuishouding terug te brengen naar hun historische waarden

Inrichtingsplan Mantingerzand

Prolander werkt aan een inrichtingsplan voor de rand van het Mantingerzand, tussen de Hoogeveenseweg (N374) en Nieuw-Balinge. Daar worden de voormalige landbouwgronden weer ingericht als natuur.

Nieuwe natuur op de dekzandrug

Voormalige landbouwgrond op de dekzandrug worden ingericht als nieuwe natuur. Deze percelen liggen ten zuiden van de Haarweg, tussen de Hullenzandweg. We gaan het oorspronkelijke maaiveld terugbrengen en oude laagtes (vennen) herstellen. Daarmee brengen we een gevarieerd landschap terug.

De grond die vrijkomt door het natuurherstel kan direct worden gebruikt om hoogtes te maken en de vennen te herstellen. Zo ontstaan een mooi reliëf.

Vernatting van het gebied

Na de ontginning rond 1950-1960 was er weinig natuur meer over. Inmiddels is de overgebleven natuur weer aan elkaar gekoppeld. Daarmee is niet alles hersteld. Verdroging is namelijk nog steeds een probleem. De belangrijkste stap om dat op te lossen is het (grond)water langer vast te houden. Dit kan door slootjes tussen het Landarbeiderswetgebied en de Hoogeveenseweg ondieper te maken. Het patroon van deze slootjes blijft zichtbaar, maar dichter bij het natuurgebied worden ze steeds minder diep. Ten zuiden van de Haarweg wordt de voedselrijke bovengrond afgegraven. Daarmee maken we een geschikte basis voor vochtige heide.

Landarbeiderswetgebied

In 1920-1930 is het Landarbeiderswetgebied ontstaan. Het is een kenmerkend kleinschalig landschap met natuurakkers en graslanden. De natuurakkers leveren een waardevolle bedrage voor de streek en de natuurwaarden in het Mantingerveld. We werken samen met de bewoners van dit gebied en Natuurmonumenten om deze cultuurhistorische waarden op een goede manier in te passen in het inrichtingsplan.

Faunapassages

De Hoogeveenseweg vormt voor dieren een groot obstakel tussen de heideterreinen aan beide zijden van de weg. Daarom zijn faunapassages nodig voor zoogdieren, reptielen en amfibieën op negen locaties. Er is een grote faunapassage nodig voor een grote groep diersoorten. Deze verbindt ook het water tussen beide gebieden. We zorgen ervoor dat de passage goed in het landschap past.

Ruimte voor recreatie

We willen ook meer recreatiemogelijkheden creëren in het gebied. Daarbij houden we rekening met de belangen van lokale bedrijven en omwonenden.